100+1 μέρες στους αγώνες

October 19, 2015  •  Leave a Comment

Η 54η Ανάβαση Πάρνηθας εκτός από την ιστορικότητα που έχει για όλους ως η παλιότερη εν Ελλάδι ποδηλατική διοργάνωση, είναι για μένα ένας αγώνας ορόσημο για έναν επιπλέον λόγο.

Με την κάλυψή του συμπλήρωσα 101 αγωνιστικές ημέρες ως φωτογράφος ποδηλασίας, με 46 από αυτές να είναι μόνο οι φετινές (και ενώ απομένουν 2-3 ακόμα τουλάχιστον)!

Από το Γύρο Θυσίας του 2012, έχουν καλυφθεί φωτογραφικά 73 αγώνες σε όλη την Ελλάδα.

First time I saw your face - Περικλής Ηλίας, Γύρος Θυσίας 2012

Από τους 3ήμερους της Κρήτης (Καζαντζάκεια 2013) και της Θεσσαλονίκης (Μέγας Αλέξανδρος 2014) μέχρι τα ταξίδια σε Σκύρο, Μύκονο, Πάτρα, Ορεινή Ναυπακτία, Καλαμπάκα, Πύργο, Καλαμάτα, Σπάρτη, με περισσότερα από 150.000 κλικ σε 5 ποδηλατικές σεζόν επιχειρώ με τις εικόνες μου να αναδείξω το τόσο όμορφο αλλά και τόσο κακομεταχειρισμένο, σε ό,τι αφορά την προβολή του, άθλημα της ποδηλασίας.

Διεθνής Ποδηλατικός Γύρος Θεσσαλονίκης Μέγας Αλέξανδρος 2014

Υπήρξαν μέρες με διπλούς αγώνες, όπως το Πανελλήνιο MTB Marathon και το Πανελλήνιο Downhill στο Καρπένησι (21/7/2013) ή το Salcano ΜΤΒ Cup το πρωί στον Υμηττό και η 5η Ημερίδα Πίστας το απόγευμα στο ΟΑΚΑ (5/4/2015). Υπήρξαν ατελείωτες ώρες ορθοστασίας όπως τον Ιούλιο με το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πίστας Junior/Under 23 με την κάλυψη των προσπαθειών όλων των Ελλήνων αθλητών (έστω για τις 4 από τις 6 ημέρες), από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το απόγευμα ή η θρυλική Σπαρτακιάδα, με 9 ώρες πάνω στη μοτοσυκλέτα και σχεδόν άλλες τόσες στη συνέχεια για τους τερματισμούς όλων των αθλητών και τις απονομές.

Στην πορεία αυτή συνάντησα και συναντώ ακόμα πολλά εμπόδια. Δυσκολεύτηκα να εξηγήσω γιατί χρειάζεται μοτοσυκλέτα για την κάλυψη ενός αγώνα. Πολλοί αδιαφορούσαν για τη σωστή φωτογραφική κάλυψη και προβολή του αγώνα που με πολύ κόπο και χρήμα είχαν διοργανώσει. Τελικά, έστω κι αν κάποιες φορές φτάναμε κυριολεκτικά στο παρά ένα, συνήθως κάτι βρισκόταν και ευχαριστώ όλους τους διοργανωτές που φρόντισαν να λύνεται αυτό το πρόβλημα. Κατανοώ ότι ιδανικά ο φωτογράφος θα έπρεπε να φέρνει στον αγώνα δικό του οδηγό και να μην επιβαρύνει τη διοργάνωση, και, αν και δεν είναι πάντα εφικτό, αυτή είναι μια κατεύθυνση προς την οποία κινούμαι τον τελευταίο καιρό (Attica 3 Races, Σπαρτακιάδα, Πάρνηθα και προσεχώς Υμηττός).

Δυσκολεύτηκα να εξηγήσω γιατί οι καλές φωτογραφίες πρέπει να πληρώνονται. Δυσκολεύτηκα να εξηγήσω γιατί τα credits στον φωτογράφο και το υδατογράφημα πρέπει να γίνονται σεβαστά. Πράγματα σχεδόν αυτονόητα σε πολλές (στις περισσότερες) χώρες του εξωτερικού. Έχουν γραφτεί δεκάδες άρθρα όμως πάνω σε αυτά τα θέματα και δεν είναι της παρούσης να τα αναλύσω για μια ακόμα φορά. 

Το τελευταίο διάστημα έχουν γίνει κάποια βήματα, αλλά σίγουρα δεν έχουμε φτάσει ακόμα εκεί που θέλουμε και σίγουρα υπάρχουν θέματα που δυσχεραίνουν την με αμοιβή διάθεση φωτογραφιών στην εποχή της κυριαρχίας των social media, της υπερπροσφοράς (κακών στη συντριπτική πλειοψηφία τους) δωρεάν φωτογραφιών και της απουσίας κριτηρίων και ικανότητας διάκρισης μιας καλής φωτογραφίας από μια κακή από μεγάλο μέρος του κοινού. Μεγάλο ρόλο στην «εκπαίδευση» έχει παίξει βέβαια ο εγχώριος ειδικός τύπος και διάφοροι επίσημοι ποδηλατικοί φορείς που, για άγνωστους λόγους, επιμένουν να αναδεικνύουν κακοτραβηγμένες φωτογραφίες κρατώντας έτσι χαμηλά τον πήχη στις απαιτήσεις των ποδηλατόφιλων.
Tour May Be Mykonos 2015

Θεωρώ πως με τη δουλειά μου μέχρι σήμερα, συνέβαλα να πάει η ανάδειξη της ποδηλασίας ένα βήμα παραπέρα. Προσπάθησα να διατηρούμαι πάντα στην αιχμή των τεχνολογικών εξελίξεων, με φωτογραφικό εξοπλισμό αδιανόητα ασύμφορο για οποιονδήποτε σκοπεύει να ασχοληθεί σοβαρά με το χώρο. Με επιμονή στη λεπτομέρεια και ξεχωριστή ενασχόληση στο post processing για κάθε μία φωτογραφία, είτε απεικόνιζε κάποιον πολυνίκη πρωταθλητή είτε κάποιον νεοεισερχόμενο στην αγωνιστική ποδηλασία. Η προχειρότητα άλλωστε είναι κάτι που απεχθάνομαι και ακόμα και όταν ο χρόνος πιέζει, να είστε σίγουροι ότι θα προτιμήσω να καθυστερήσω τη δημοσίευση φωτογραφιών παρά να κάνω εκπτώσεις στο τελικό αποτέλεσμα.

Φυσικά, μέσα στο πέρασμα των χρόνων, κάθε φωτογράφος εξελίσσεται και (συνήθως) βελτιώνεται. Φωτογραφίες μου τραβηγμένες το 2012 το πιθανότερο είναι να μην είναι τόσο καλές όσο αυτές του 2015. Το αντίστοιχο ελπίζω να συμβεί και με αυτές του 2020 σε σχέση με τις φετινές!

Γιατί με την υποστήριξή σας, και κόντρα στα εμπόδια, στους haters και στους λάτρεις της μετριότητας, σκοπεύω να είμαι εδώ και τότε!

Ίσως με καινούργια πράγματα, μια και διάφορες σκέψεις με απασχολούν τον τελευταίο καιρό. Ίσως με μία, ας πούμε, retrospective έκδοση με μερικές από τις αγαπημένες μου φωτογραφίες αυτών των πρώτων 100 αγωνιστικών ημερών… Ίσως μέσα από ένα νέο μέσο επικοινωνίας… Θέλουν πολλή σκέψη όλα αυτά ακόμα και ό,τι και να αποφασιστεί, σίγουρα δε θα είναι πρόχειρο και βιαστικό!

Με φωτοαγωνιστικούς χαιρετισμούς μέχρι την επόμενη 100άδα!


Comments

No comments posted.
Loading...